ร่วมเครือนาวี จักยลปัฐพีไพศาล ... รักเหมือนพี่เหมือนน้อง ช่วยกันป้องปัฐพี ... รักของน้องเหมือนใบตองห่อขี้ รักของพี่มันเหมือนขี้ลอยน้ำ ... น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า หมาก็ต้องพึ่งขี้ ... แผ่นดินนี้มีพลังหยั่งรู้ยาก รองรับซากหลากหลายมิหน่ายหนี รังสรรค์สิ่งแสนยิ่งใหญ่ได้มากมี ชุบชีวีทั้งดีชั่วถ้วนทั่วกัน ... ใครรู้ทางสร้างทรัพย์รับโภคผล นำพาตนพ้นทุกข์สู่สุขสันต์ พวกประมาทขลาดเขลาไม่เท่าทัน มีคืนวันอันหดหู่ทนอยู่ไป ... หากละโมบโลภมากอยากไม่หยุด เพียรค้นขุดสุดแรงฤทธิ์คิดการใหญ่ หวังตั้งตนเหนือคนอื่นรื่นเริงใจ ลางบรรลัยไล่ตามติดปิดปัญญา ... ความมักมากกระชากฉุดให้ทรุดเสื่อม ยิ่งอาจเอื้อมเหลื่อมล้ำทำยักท่า หลงลืมคุณกูลเกื้อทุกเมื่อมา วันเวลาเคยผาสุขกลับทุกข์แทน ... ที่ทำงานบ้านช่องต้องปกปักษ์ ด้วยใจรักพิทักษ์ไว้ให้นานแสน คุ้มชีวีมีกินไม่ขาดแคลน คือแก่นแกนแดนอาศัยจนได้ดี... แม้แต่หมาอาสาเฝ้าจ้องเห่าหอน ให้เรานอนผ่อนพักผลักโจรหนี ควรเลี้ยงดูให้อยู่เย็นเป็นอย่างดี คือวิธีใช้หนี้คุณจุนเจือกัน ... ผู้ยึดมั่นกตัญญูคนชูเชิด คุณธรรมนี้ล้ำเลิศเกิดสุขสันต์ ยกจิตใจให้สูงส่งเสริมพงศ์พันธุ์ ทุกชิ้นสรรเสริญจำเริญ...เอย .../ นรชาติ
